هما
آمادهٔ جنگمز کسی ترس ندارم
من شیر ژیانم
چه گرسنه به شکارم
ای دشمن من
راه گریزی تو نداری
هر جا که روی سایهٔ خشمم به جواری
تا کی بکشی زوزه
توای گرگ عجوزه
صبرم به سر آمد
زنمت بند به پوزه
سلطان منم این دشت
تو مهمان پلیدی
من باد غرورم
و تو هموارهٔ بیدی
این مرز پر از مهر
دگر جای بدان نیست
ایرانی پاک ار تو نباشی
وطنت نیست
گفتم به تو
بر گلهٔ رامان نزن آسان
قلبم نشکن گرگ
نکن بره هراسان
پایان بده این ظلم
نزن تیشه به جانم
افسوس
نشد حلقهٔ گوشت سخنانم
اکنون دگر هر کار کنی
گرگ اسیری
بخشش نشناسم
تو دگر طعمهٔ شیری
این خاک
دگر خانهٔ آرامش و عشق است
هر عضو از این خانه نگهبان بهشت است
